Uit het Financieel Dagblad van zaterdag 16 september 2000

Een verslag van Hubrecht Duijker

Eén van Frankrijks minst overzichtelijke, en daardoor vermoedelijk ook minst bekende wijstreken is Gaillac. Deze in het zuidwesten gesitueerde regio levert namelijk meer dan 25 verschillende producten. Alleen al van witte Gaillac bestaan stille, parelende en mousserende versies, en dan ook nog in verschillende graden van zoetheid. Het gebied ontleent zijn naam aan het stadje Gaillac, dat langs de Tarn ligt; de totale herkomstbenaming is echter veel groter en omvat nog 72 andere gemeenten. Gaillacs wijnbouw gaat terug tot zes eeuwen voor het begin van onze jaartelling, maar bloeide pas echt op na 972. In dat jaar werd namelijk te Gaillac te Benedictijner abdij van Saint-Michel gesticht, die niet alleen wijnen ging produceren voor religieuze doeleinden, maar ook voor de adel en het hof. De abdij bestaat nog steeds, tegenwoordig biedt het imposante gebouw onderkomen aan onder andere een wijnmuseum. Vroeger heetten de wijnen van Gaillac de "vins de coq". Vanaf de 14de eeuw brandde men de haan van Gaillacs stadswapen op de vaten waarin de wijn werd verscheept. Het was een garantie van authenticiteit, een soort voorloper van de "appellation controlée".

Voor een jong, talentvol wijnbouwerspaar is Gaillac niet de meest voor de hand liggende regio om neer te strijken, zochten Lucas Schutte en Béatrice Méhaye juist hier een wijndomein, in maart 1999. Beiden hadden elkaar ontmoet in de Médoc. Lucas was eerder in dienst geweest op het Bourgondische wijngoed van driesterrenkok Georges Blanc, en Française Béatrice heeft eigenlijk haar hele leven in de wijn doorgebracht. Zo werkten haar ouders op Château Lafite-Rothschild, en voor haar komst naar Gaillac had ze op veertien kleine en grote bezittingen in Bordeaux gewerkt. Vanuit Bordeaux zijn Lucas en Béatrice anderhalf jaar op zoek geweest naar een eigen wijngaard. Ze bekeken er ongeveer 40, van Bordeaux tot in de Languedoc. Dat ze uiteindelijk kozen voor Gaillac, had in de eerste plaats te maken met hun budget. Ze ontdekten hier een domein met een aantrekkelijke verhouding tussen prijs en kwaliteit. Nader onderzoek toonde bovendien aan dat Gaillacs natuurlijke omstandigheden zeer geschikt waren voor het maken van hoogwaardige wijnen. Het was alleen zaak om deze factoren optimaal te gaan benutten. Op het wijngoed dat ze overnamen, Château Maresque, was dat nog nooit gebeurd. De vorige eigenaar verkocht zijn gehele oogst aan een handelaar, en produceerde zoveel per hectare, dat zijn wijn niet eens de naam Gaillac kon dragen. Maar de grond van Château Maresque, zo vernamen Lucas en Béatrice van hun 84-jarige buurman, geldt wel als Gaillacs beste voor rode wijn. De akker ligt op de eerste heuvelrug benoorden de plaats Gaillac; de bodem is daar kalk- en kleihoudend, terwijl er een zacht microklimaat heerst, dat blauwe druiven uitstekend doet rijpen.

Sinds maart 1999 hebben Lucas en Béatrice bergen werk verzet. In de wijngaarden zaaiden ze gras tussen alle rijen, niet alleen om erosie tegen te gaan, maar ook om op natuurlijke wijze de opbrengst per hectare te beperken. Want het gras concurreert met de druiven. Het effect is duidelijk waarneembaar: dit jaar gaven de stokken veel minder druiven dan in 1999. In de kelders was, zoals Lucas het formuleert, "de hardware goed". De betonnen gistingskuipen verkeerden in perfecte staat. Wel moesten koelsystemen worden aangeschaft en diende alles te worden geïsoleerd. In een voormalige hangar kwam een vatenkelder, De waterafvoer en electriciteit werden vernieuwd, en het Nederlands-Franse koppel schafte twee tractoren aan. Voor gasten werd bovendien een "gîte' ingericht.

Uiteraard brachten Lucas en Béatrice hun in Bordeaux en elders vergaarde wijnbereidingservaringen op Château Maresque meteen al het eerste jaar in praktijk. Het resultaat is indrukwekkend, zeker wat betreft de rode wijnen. De uit de regionale braucol en duras gecomponeerde 'gewone' 1999 heeft in zijn smaak veel sappig fruit, naast wat specerijen en een hint van leer. Het is een karaktervolle, zuivere, lekkere creatie, elegant - ferm van structuur.

Nog vleziger en complexer is de Cuvée Thomas 1999 (genoemd naar de begin 2000 geboren zoon). Ook daarin zijn diverse soorten fruit royaal aanwezig, naast rijpe tannines en een vleugje witte peper. In dit geval zijn de druiven braucol, syrah, merlot en cabernet sauvignon.

Tot verbazing, en misschien soms afgunst van andere producenten worden de Maresque-wijnen nu al met veel succes geëxporteerd - tegen beduidend betere prijzen dan de doorsnee Gaillacs. "We worden", zegt Lucas, "nog niet overal geaccepteerd; voor sommige mensen gaan we te snel, zijn we te gemotiveerd".